De geschiedenis
Om dit te begrijpen gaan we 2 jaar terug in de tijd. Op de Baanatletiek Mailing List wordt het idee geopperd om voor het eerst in Nederland een 20kamp te organiseren: Een "gewone" 10kamp, aangevuld met de overige atletiekonderdelen: 200, 800, 3000, 5000, 10000, 200 horden, 400 horden, 3000 steeple, kogelslingeren en hinkstapspringen. Als mila loper met 10 kamp neigingen lijkt me dit wel wat. Nadat het eerste initiatief in Boskoop niet van de grond komt, pakt Martijn Visscher van AV40 het idee op en zet er vaart achter. September 2001 zijn de plannen zodanig definitief dat ik er serieus rekening mee ga houden dat het doorgaat. En in mei gaan inderdaad de inschrijfformulieren de deur uit. Ook Vincent heb ik zo gek gekregen om mee te doen; zijn tienkamp is ten slotte beter dan die van mij en op de loopnummers zijn we aan elkaar gewaagd. Het weekend van 21 en 22 september moeten de heugelijke dagen gaan worden.

De voorbereiding
De cruciale vraag is natuurlijk: Hoe bereid je je op zoiets voor? Een 10kamp kom ik tegenwoordig redelijk goed door, maar op een 20kamp is er toch aanzienlijk meer intensief loopwerk. Met name een blok onderdelen zoals 5000 - 800 ? hoog ? 400 (met relatief weinig pauze) vraagt toch om een goed herstelvermogen. De winter wordt als gebruikelijk aangepakt: Een goede basis leggen voor de middenafstand, aangevuld met duurlopen voor de inhoud en daarnaast krachttraining en snelheidswerk. En als allerbelangrijkste: heel blijven! Uiteindelijk wordt dit mijn zwaarste trainingswinter ooit, maar in mei blijkt het vruchten af te werpen met dikke PR's op 800 t/m 5000. In juni waag ik me voor het eerst aan de steeple. De aterbaktechniek houdt niet over ("ik zei nog zo: geen bommetje!!"), maar de tijd stemt tot tevredenheid. Ook de kogels en disci vliegen ver.

Begin augustus terug van vakantie, en nog 7 weken te gaan. De hele maand augustus voluit getraind, alsof het winter is. Eind augustus volgt de eerste test voor ons. Eerst in Lisse op een instuifje een 400horden, 1500 en 3000steeple op een middag, en een week later breiden we de AVH clubkampioenschappen uit tot een 13kamp. Vincent en ik maken onszelf bij voorbaat kansloos voor het klassement door op zaterdag al onder meer een 3000 en een 400 te lopen. Op de 3000 verpulveren we allebei onze PR's: Vincent gaat naar 10.07 en ik kom uit op 9.52. Op de daaropvolgende 400 betalen we daar dan ook de prijs voor. Het herstel van zaterdag op zondag is goed, ik beleef mijn beste clubkampioenschappen in heel wat jaren; Vincent heeft een wat mindere dag maar geen lichamelijke klachten. Na afloop het hoogtepunt van de clubkampioenschappen: Een 3000steeple met 10 deelnemers op de baan en vele toeschouwers bij de waterbak.

De dag erna nauwelijks spierpijn (wel 2.5 kilo kwijt); het zelfvertrouwen groeit. Een 10km op de baan is de volgende test. Geestdodend, maar wel leerzaam. Intussen neemt het e-mailverkeer tussen de aankomende 20kampers flink toe, zeker als blijkt dat ook de Nederlands Kampioen 10kamp Rick Wassenaar gaat meedoen. Na een weekend met een PR op de 1000 en een mooie competitiefinale begint het laatste stadium van de voorbereiding: veel eten, veel slapen, op de trainingen alleen nog wat scherpte proberen te houden en natuurlijk flink wat boodschappen doen. Ten slotte begint op beide dagen het eerste onderdeel om 9.30, en het laatste om 19.00. En in13 uur sporten verbrand je toch een hoop energie...


Dag 1
Om 6.30 gaat de wekker, maar ik ben allang wakker. Ik voel me zo scherp als nooit tevoren en ben er helemaal klaar voor. Ik haal Vincent op en we rijden naar Delft. Een aantal bekende gezichten van eerdere tienkampen. We zijn met z'n 24en, dus een vol veld. Dat is mooi, want zo heb je op elk onderdeel tegenstand van je eigen niveau. De spanning stijgt. En dan barst het om 9.30 los!

100: Wijs geworden door eerdere ervaringen gaat de 100m op de handrem om niet geblesseerd te raken. Toch nog 12.67 (15e) waarmee ik Vincent net voor blijf (12.72/17e).

ver: Bij mij klopt de aanloop in een keer, en het levert 5.22 op (15e). Vincent heeft wat meer moeite om uit te komen, maar komt uiteindelijk nog tot 5.18 (17e).

200horden: Een erg incourant nummer, en we hebben het beiden nog nooit gedaan. Vincent snelt naar 28.89 (clubrecord en 11e), mijn gebrekkige hordentechniek levert een 20e plaats op in 31.54.

kogelstoten: Gaat volgens plan, voor mij 9.77 (8e) en Vincent 8.96 (11e). Rick Wassenaar zet met een ruime 14-meter stoot een wereldrecord binnen de 20kamp neer.

5.000: De eerste serieuze test voor de niet-lopers. Vincent en ik vormen een treintje en doen om de beurt 2 rondjes kopwerk. Zo'n 2 ronden voor het einde moet ik Vincent laten gaan; met een goede laatste stuk komt hij voor het eerst onder de 18 minuten (17.55.86, 7e). Ik eindig in 18.02.97 (8e).

800: Na slechts een uur pauze na toch een harde 5000 is dit een spannend onderdeel. De tijden in de eerste serie vallen erg tegen. Een waarschuwing voor ons allen. In de 2e serie krijgt Rick Wassenaar na 500m kramp maar loopt wel uit (een vereiste in de 20kamp); Vincent loopt een solide race in 2.10.06 (6e).In de 3e serie ga ik maar op kop lopen. Na 400m wordt het moeilijk en gaat bijna iedereen over me heen. De laatste 200 vind ik nog wat energie om wat mensen terug te pakken, maar de tijd van 2.09.81 (5e) is niet geweldig.

hoog: Vincent regelt dat mijn favoriete hoogspringnummer uit de boxen komt. Dat helpt me in de 3e poging over 1.48, daarna gaat het soepel tot 1.54. Na een mislukte poging op 1.57 vind ik het mooi geweest. Vincent gaat vrolijk door en komt tot 1.66. De kracht is dan weg en hij houdt het na 2 pogingen op 1.69 ook voor gezien.

400: Altijd lastig, zeker met de 5000 en 800 in de benen. Tot mijn eigen verbazing ben ik na een doorkomst in 26 op de 200 nog redelijk fris, en win zowaar mijn serie in 55.59 (5e). Ook Vincent doet goede zaken voor het klassement door 56.65 (9e) te lopen. De tijden vallen ons tegen, maar harder dan 54 hoog wordt er niet gelopen.

kogelslingeren: Typisch een onderdeel dat bijna niemand kan. De variatie in technieken is enorm groot, de variatie in afstand wat minder. We gooien voor ons doen redelijk, 17.39 (11e) voor Vincent en 17.11 (13e) voor mij.

3.000steeple: Het laatste nummer van de eerste dag. Bij de tweede waterbak passage blijf ik met mijn achterste spike achter de balk hangen en maak ik bijna een snoekduik de bak in. Mijn ritme ben ik helemaal kwijt en de volgende passages gaan ook wat voorzichtiger. Het wordt 11.47.31 (9e). Vincent's betere hordentechniek leidt hem naar 11.31.46 (7e), een nieuw PR.

De eerste dag zit er dan op, en na even uitlopen vertrekken we weer richting Hoofddorp. We staan 7e en 11e en zijn daar tevreden mee; Vincent ligt zo'n 200 punten op me voor en dat valt me niet tegen. Ook lig ik voor op mijn prognose, en zowaar ook nog 1 punt voor op mijn 10kamp PR. Vincent haalt bij Jacco de auto met de polsstokken op, en om half tien beginnen we aan een pastamaaltijd bij de familie Tunzi. Eenmaal thuis probeer ik nog een biertje naar binnen te werken, maar dat kost onverwacht veel moeite. Ik kan het niet laten om nog even op internet naar verslagen en reacties te kijken, maar duik dan toch om half twaalf mijn bed in.


Dag 2
Om 7.00 gaat de wekker, die nu wel nodig is. Licht stijf, maar veel minder erg dan ik had verwacht. Eenmaal in Delft aangekomen barst er een enorme bui los. Waar het zaterdag rustig weer was, is voor vandaag een echte herfstdag voorspeld. Als het eenmaal droog is komen we de auto uit. Au! Heel rustig ingelopen om de spieren toch enigszins los te maken. Bij het appèl blijkt dat van de 24 mensen er nog 23 in de strijd zijn, dit overtreft ieders stoutste verwachtingen.

110horden: Altijd al mijn slechtste nummer in de 10kamp. Een ontbrekende hordentechniek gecombineerd met een gebrek aan snel- en felheid levert slechts 22.05 op (18e). Ook Vincent is nog niet voldoende wakker, zijn 18.39 (9e) valt ook wat tegen.

discus: Voordat Rick Wassenaar zich aanmeldde hoopte ik bij dit onderdeel mee te kunnen doen voor de etappewinst. Maar de eerste worp is ongeldig, de 2e moet dus op safe en ook de 3e worp is verre van goed: 27.85 (5e) en het 10kamp-PR-schema kan definitief weg. Vincent laat hier een 24.60 (10e) noteren.

200: Weer een risico onderdeel: Voluit sprinten met stijve hamstrings is bijna een garantie op een blessure. Ik zit in de eerste serie en probeer zo voluit mogelijk te gaan. De tijd van 25.81 (10e) maakt me niet gelukkig. Maar als ik zie dat Rick Wassenaar ook niet harder loopt dan 24.73 valt het me erg mee. In dezelfde serie als Rick gaat Vincent naar 26.65 (17e). Het is nu duidelijk dat een 2e dag op de 20kamp duidelijk iets heel anders is dan de 1e dag (of een 2e dag op een 10kamp).

polshoog: Om tijd te sparen gaat het met 20cm tegelijk omhoog, normaal is dit 10cm. De sterk wisselende omstandigheden (wind en regen afgewisseld met een lekker zonnetje) maken het extra moeilijk. Ik ben blij met mijn 2.60 (9e) al zat ik heel dicht bij 2.80. Vincent wordt gedeeld 2e met 3.20, en hoopt nog op een top-5 klassering.

3.000: Vincent heeft heel optimistisch een 10.00 begroot (naar aanleiding van de test op de clubkampioenschappen). We hanteren dezelfde strategie als op de 5km. De eerste km gaat nog in 3.21, dan wordt het zwaar. Deze keer trek ik aan het langste eind en eindig in 10.18.56 (5e). Vincent komt uit op 10.27.02 (7e).

400horden: Gelukkig, de laatste keer dat er obstakels in de baan staan. Alle energie en felheid zijn weg uit mijn lichaam, en het wordt in een voor mijn doen technisch acceptabele race een bedroevende 69.49 (14e). Vincent blijft ook achter bij zijn eigen verwachtingen en komt uit op 67.34. De nummers 2 en 3 van het klassement (Gerard Cornelisse en Toine van Beckhoven) doen goede zaken door onder de 60 seconden te duiken. De spieren worden met de minuut stijver.

speerwerpen: De werpnummers vormen eigenlijk de rustmomenten. Ook is de puntentelling zodanig dat je er niet veel punten mee kan winnen of verliezen. Onze scores zijn hier gemiddeld, met 28.68 (15e) voor Vincent en 33.48 (11e) voor mij.

1.500: Het onderdeel waar we het meest tegen op zien. Je bent moe, hebt overal pijn, maar er vallen veel punten te verdienen (en te verliezen) dus er moet echt gevlamd worden. Het doel, ontspannen richting 4.30, kunnen we na 800m laten varen; het is alleen nog maar overleven. Ik moet lossen uit het groepje met Vincent, maar de geest is blijkbaar sterker dan het lichaam: Met nog 300m te gaan vind ik ergens nog energie om er naartoe en voorbij te lopen. Zowaar nog een echte eindsprint, waarin ik Vincent net voor blijf (4.44.60/5e om 4.45.01/6e). Prestaties vergelijken met PR's of tienkampprestaties doen we allang niet meer.

hinkstap: Als eennalaatste onderdeel nog een flinke aanslag op alle spieren en pezen. Ook begint het weer hard te regenen. Ik hoop er met een poging van af te zijn, maar zit nog zover van de balk dat ik toch nog een keer spring. Dat levert een verbetering met een halve meter op (10.47, 12e), maar ik heb het gevoel dat mijn liezen en hamstrings ontploffen. Vincent komt niet uit bij de 1e poging en haalt de bak niet. De 2e poging blijft ook onder de 10 dus hij gaat voor de volledige 3 sprongen. Gelukkig gaat de laatste wel over de 10 meter (10.04, 17e).

10.000: Nog even een stukje uitlopen. Er is een band geregeld om ons te vermaken. Het klassement is voor Vincent gemaakt, zijn 7e plek staat min of meer vast. Ik sta 11e, maar weet dat ik de nummer 10 nog voorbij zal gaan. Van achteren is er ook dreiging met 2 goede 10 kilometer lopers die maar 2, resp. 4 minuten achter me staan. In het begin lopen Vincent en ik weer samen in een groepje van 4. Vincent moet redelijk snel lossen, en ik moet na 4 km ook even passen. Intussen krijg ik m'n eerste ronde aan de broek van de twee jongens net achter mij. Het tempo dus iets opgeschroefd, 5km doorkomst in 20.36. De hoop om onder de 40 te eindigen opgegeven. Na 7 km word ik voor de 2e keer gelapt door de kop, maar zelf ben ik sommige
mensen al een keer of 3 voorbij. Ook de jongen van NEA uit ons oorspronkelijke treintje komt weer in zicht. Vincent loopt 250 meter achter me, dus die begin ik in de rug te kijken. Het gaat allemaal sneller dan verwacht, en uiteindelijk finish ik in 41.23.42 (5e), een minuutje voor Vincent (42.25.85/8e). Door de natte baan zien we eruit als na een 10km cross.

Terwijl de atleten binnendruppelen feliciteert iedereen elkaar. Rick Wassenaar heeft de aanvallen van de echte lopers van zich af kunnen slaan en is na 10kamp kampioen nu ook Nederlands Kampioen op de 20kamp en nestelt zich op de 17e plaats op de allertijden ranglijst. Vincent wordt 7e in 9495 (clubrecord natuurlijk) en ik blijf 11e met 9129 punten. Ik troost me met het feit dat de onderlinge score met Vincent 12-8 in mijn voordeel is.Na de prijsuitreiking snel naar huis, maar naast de lichamelijke vermogens worden nu ook de geestelijke vermogens snel minder. Vincent laat z'n spullen in de auto van Jacco liggen, en ik loop zonder meer mijn eigen auto voorbij. Toch komen we allebei heelhuids thuis.

Al met al een geweldig weekend, met een uitstekende organisatie. Uiteindelijk waren de weergoden ons ook nog enigszins gunstig gezind, bij de meeste onderdelen hebben we het toch redelijk droog gehouden. En de sfeer was geweldig, wat er zeker ook toe heeft bijgedragen dat liefst 22 van de 24 deelnemers de 20kamp hebben afgemaakt!

Epiloog
Maandag 23 september, 9 uur 's ochtends (uit voorzorg heb ik deze dag vrijgenomen). Ik word wakker en probeer voorzichtig mijn bed uit te komen. In de 3e poging lukt dit ook daadwerkelijk. Bovenbenen, kuiten, hamstrings en diverse andere spieren protesteren hevig, maar na een hete douche gaat het weer enigszins. En dat is maar goed ook, ten slotte is vandaag de eerste dag van de voorbereiding op de volgende 20 kamp.....