|
|
|
Verslag
1e Competitiewedstrijd bij Lycurgus (Krommenie) op zondag 1 mei 2005
Zondag 1 mei was de eerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen.
Sommigen namen deze Dag van de Arbeid iets te letterlijk (Seppo moest voor
zijn werk naar Turkije) en anderen juist weer niet (Mitchell ging wandelen in
het kabouterbos van de Efteling). Gelukkig waren er nog genoeg atleten over om maar liefst
3 teams te maken: twee heren en één dames.
De heren
Het eerste team miste een belangrijke speler, Marijn (aka Marinus). Hij had last
van zijn knie of daaromtrent. De rest deed goed zijn best om zijn gemis op te vangen, te
beginnen met de horden. Martin is daarop de man tegenwoordig, maar hij lijkt er maar niet
in te slagen om een keertje alle horden goed te nemen. Op, uiteraard, de achtste horde
ging het mis en een matige 17.66 was zijn deel. Beter deed Freek het door een PR te lopen
in 20.56 (oké, relatief beter dus).
Vervolgens kwam Nils in actie. Zijn taak was het om Marijn te vergeten, ik bedoel te doen
vergeten. Helemaal lukte dat natuurlijk niet, maar zijn 1.57,12 was natuurlijk wel erg
goed. Ook Fabian liep een goede tijd, zeker voor zijn leeftijd: 2.01,76. Minder in vorm
was Rob. Zijn kogel ging nog wel (11.29 meter), maar zijn discus leek natuurlijk nergens
op. Zelfs Ivo H gooide bijna verder (maar dus niet helemaal: 30.80 om 30.52).
Over Ivo H gesproken: Ivo R probeerde de donderdag voor de wedstrijd nog even te
hink-stapspringen, maar zijn hamstring was daar niet op berekend. Dat betekende meteen,
dat het tweede team geen ver- en hoogspringer meer had. Ivo H wilde het verspringen wel
voor zijn rekening nemen. Zijn broer Pim wilde ook wel en omdat er twee springers waren
toegestaan deden ze gewoon allebei mee. Dat was voor het eerst sinds minstens tien jaar
(aldus de bijna onuitputtelijke en prachtig vormgegeven Access-database van meneer Pim)!
Uiteindelijk sprong Pim met 5.67 een halve meter verder dan Ivo: 5.17.
Een hoogspringer had het tweede trouwens niet, omdat niemand de zoon van de pa van Wouter
Hordijk wilde bellen om te vragen of hij misschien mee wilde doen. Jacco sprong wel, maar
van 1.75 meter ligt natuurlijk niemand wakker. Zijn 6.25 meter op ver was beter, al wilde
de jury die poging eerst ongeldig maken. Zijn beloofde clubrecord kwam er dus
niet.
Appie had zich ook weer in zijn pikpak gehesen. Hij paste er gelukkig nog net in. Met zijn
11.74 won hij nog net van Thijs (10.44), maar echt overtuigend was het niet. Er moet
eerst een paar kilo af, dan komt die 12 meter vanzelf, aldus Appie, die als
motivatie er aan toevoegde :Probeer jij maar eens met 5 kilo op je nek te gaan
springen. Daar heeft hij natuurlijk gelijk in.
De sprinters leken redelijk in vorm. Kevin won van Martin en Freek (11.82 om 11.97
om 12.81) op de 100 meter, Nils had de binnenbocht op de 200 meter (23.46) en ook Niels
liep de 200 meter (26.31 en niet eens zijn hamstring geblesseerd). Op de 400 meter liet
Kevin weer van zich spreken, maar ook Fabian liet zich niet onbetuigd door zijn PR te
benaderen (52.24 om 53.22). Thijs zou ook lopen, maar hij was veel te laat om nog serieus
een 400tje te lopen. File, zei hij. Ja ja, dachten wij
Rik wilde een PR lopen op de 5000 meter, maar hij was vergeten dat het daar iets te warm
voor was. Zijn eerste rondje ging nog hard, daarna was het bijten om een oude kerel voor
te blijven. Uiteraard lukte dat, maar zijn 16.08,12 vraagt om het bij de derde wedstrijd
wat slimmer aan te pakken of in ieder geval wat harder te lopen. Steve Lermerberry liep
voor het tweede team met 17.24,11 een Clubrecord bij de veteranen. Hij glom van
trots en terecht!
Het laatste onderdeel was de estafette. Dat ging voorheen nog wel eens mis, maar dit jaar
ging het bij het eerste team goed: 45.04 seconde. Voor een team bestaande uit Nils, Kevin,
Jacco en Martin helemaal niet slecht. Het tweede team was bij elkaar gezocht: Freek,
Fabian (!), Pim en Thijs (bij u beter bekend als ThiceCube). Gelukkig voor de
achillespezen van de lopers 2 en 3 strandde het stokje al bij de eerste wissel. Zero points! Ervaring zat, maar goed
wisselen zat er helaas niet in.
De dames
De dames hadden voor het eerst sinds lange tijd een complete ploeg, er moesten
zelfs mensen thuis blijven. Met de nieuwe A-junioren zijn nu zelfs de langere afstanden
bezet en nog goed ook.
De dag begon ook voor hen met de horden. Dit is het favoriete onderdeel van Linda. Een
redelijk race (18.26), op die 5-pas aan het einde na dan, zodat ze s middags met een
gerust hart weg kon gaan om te kanoën. Sophie liep een goede 800 meter:
altijd eigen tempo, dan kom je het verst: 2.34,21. Jolice, ook een nieuwkomer liep een
zeer goede 3000 meter: 11.29,39 en een Clubrecord.
Jody liep samen met Esther onder de 14 seconden op de 100 meter (13.06 om 13.99). Voor
Jody natuurlijk geen grote prestatie, maar wel voor Esther. Nu kan ze rustig gaan werken
naar tijden onder de 13 seconden (veel succes daarmee). Op de 200 meter liepen Maaike L en
Irene in dezelfde race en liepen gezusterlijk naar de finish: 28.52 om 28.69, in het
voordeel van Maaike L dus. Dat belooft nog wat voor latere wedstrijden. Irene liep ook de
400 meter, in 66.51. Daniëlle finishte vlak achter haar in 70.56.
Op de technische onderdelen ging het ook zeker niet slecht. Jody sprong lekker ver (5.27
en verder dan Ivo H) en Maaike L sprong 1.60 hoog: een parretje. Bij het kogel stootten
zowel Nienke als Daniëlle een nieuw PR: 7.01 om 6.68. Debby ontfermde zich over de discus
(28.41 meter) en de speer (24.85 meter). Wij, en zij zelf ook, gaan er vanuit, dat die
speer de volgende keer verder gaat dan de discus. Effe trainen en dan lukt het wel.
De afsluitende estafette ging erg goed. De dames wilden een Clubrecord en die
kregen ze ook: Irene, Maaike L, Jody en Esther liepen met 51.85 de oude tijd uit 1987 uit
de boeken. Dat werd ook wel een keertje tijd.
De eindstanden
De eerste team bij de mannen eindigde op een 6e plaats met 7748 punten. De
tweede team had slechts 5054 punten (16e plaats), maar dat gaat de volgende
keer zeker beter. De dames behaalden met 7114 een uitstekende 4e plaats.
Conclusies en aanbevelingen
Bij de dames valt er weinig aan te bevelen, behalve: keep up the good work!
Bij de heren valt er natuurlijk wel wat aan te merken. We moeten proberen om de volgende
keer in ieder geval alle onderdelen te bezetten en geen estafette te verknallen (al is dat
bij de Zweedse estafette al een stuk moeilijker). Het was nogal krap deze keer, omdat er
nogal wat mensen ontbraken. Hopelijk zijn ze de volgende keer wel aanwezig, dan zou een
hoop schelen. Een paar kleine tips, in het belang van het team (en dus ook jezelf):
- Plan familie uitjes op een andere dag.
- Plan werkbezoeken of vluchten naar Turkije niet tijdens de wedstrijd.
- Ga de laatste training voor de wedstrijd niet als een idioot onderdelen oefenen
die je nooit doet, die je niet op de competitie hoeft te doen die je ook nog eens een
blessure kunnen opleveren (hin-stapspringen bijvoorbeeld).
De prijzen
Toernooitoerist-trofee: Rob, vanwege zijn matige discus. Wij gaan
er vanuit, dat dit eenmalig was, want normaal is hij echt heel goed.
Patrick van Balkom-bokaal: Fabian. Op de foto elders op de site is
duidelijk te zien, dat Fabian niet genoeg aan de buitenkant van de baan liep.
Peter Blokker Award: Jacco. Zijn eerste poging op verspringen werd
geldig verklaard, maar was het eigenlijk niet. Zijn andere pogingen waren ook ongeldig,
lekker constant dus.
Een nieuwe beker: de Lekkere Prestatie Plakaat. Deze gaat naar de
atleet met de relatief beste prestatie. Deze keer gaat hij naar het dames estafette team
voor hun clubrecord.
|
|
|