Oudere Jongeren Weekend 2007: Doornspeijk
Met wat vertraging is ook in 2007 door de Jeugdcommissie weer een Oudere Jongeren Weekend georganiseerd. Om de groep niet al te groot te laten zijn mochten alleen de A-junioren en senioren mee. Uiteindelijk bleven er zo'n 19 liefhebbers over.

Vrijdagavond
Met een heleboel auto's waren we aangekomen in Doornspeijk. Het vervoer was niet helemaal goed afgestemd, Jacco kwam alleen voor het mountainbiken en SP kan op zaterdag alleen in zijn eigen bed slapen: allemaal redenen waarom het nogal druk was op het parkeerterrein bij het huis. Het was een redelijk groot huis met genoeg plaats voor iedereen.

Normaal wordt er op vrijdagavond alleen gezopen en snoep gegeten, maar dit jaar was het iets anders: ten eerste was er zo goed als geen snoep gekocht (alleen chips) en ten tweede had Jody een spel bedacht om elkaar beter te leren kennen danwel bepaalde vooroordelen ten opzichte van elkaar te bevestigen en/of te uiten. De bedoeling was om op negen vragen een top drie van de aanwezige atleten te geven op wie jij vond dat de vraag het meest betrekking had. Vragen zoals: wie is de beste atleet (Jacco), wie zal het snelst vreemdgaan (Jacco), wie is de knapste man (Jacco) of vrouw (Jody). Het brak de avond van spelletjes spelen en darten een beetje.

Regen en nog eens regen
Zaterdagochtend was het redelijk vroeg dag, want er moesten natuurlijk weer wat activiteiten gedaan worden. 's Ochtends stond een GPS/lasergame spel op het programma. De organisator daarvan kwam vragen of we het niet op zondag wilden doen, want het was nogal slecht weer en de apparatuur kon daar niet echt tegen. Slecht weer bestaat niet, alleen een slechte instelling, dus gingen we gewoon spelen. In vier groepen gingen we op zoek naar GPS coördinaten om met behulp van enkele opdrachten ter plekke de locatie van de uiteindelijke schatkist te ontcijferen. Dat ging niet zonder slag of stoot, want er waren ook 'hunters', die ons probeerden neer te knallen met hun lasergun. Per team waren er twee laserguns om terug te schieten.

Na 40 minuten waren drie van de vier teams op de juiste plaats om de schatkist te zoeken en Wouter H vond uiteindelijk als eerste de kist. Zij wonnen en dat was een dik record, want het snelste team daarvoor deed er 55 minuten over (enkele managers van Achmea, dus dat zegt genoeg). De hoofdhunter wist niet dat hij met goedgetrainde atleten te maken had! Uiteindelijk bleken wij ook de eerste groep te zijn die de hunter had verslagen. Dat was voornamelijk te danken aan Jody die, bij het teruglopen naar het huis, de hunters zwaar onder vuur had genomen. Ze won er een speelgoedpistool mee! Het team van Wouter H won een gouden medaille die ze de rest van het weekend om hun nek hebben gedragen (tot in de disco aan toe).

Fietsen door de blubber
's Middags was het weer tijd voor het traditionele fietsen. Jacco had natuurlijk zijn eigen fiets mee, de rest van de groep moest het doen met de gehuurde fietsen. Het bleken over het algemeen redelijke fietsen te zijn, al had Brainkilla af en toe was last van ongemakken.

Enkele dames hadden niet zoveel zin om zich helemaal naar de kloten te fietsen, dus die gingen na een uurtje fietsen weer terug naar het huis. De rest ging nog even door met het fietsen over zanderige paden. Het was een stuk beter dan de vorige twee keer, toen was het voornamelijk over rechte paden door de blubber, nu was er wat meer variatie bij het door de modder ploeteren.

's Avonds: maanverduistering
Na wat te zijn opgefrist gingen de meesten verder waar ze de dag daarvoor mee waren opgehouden: kaarten, darten en pokeren. Wouter H had zijn fiches meegenomen en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. De schrijver dezes ging, na eerst Wouter H met 8-0 te hebben verslagen met darten, even lekker in zijn eentje autistisch basketballen en ik moet zeggen: ik vond het heerlijk! 25 Ballen achter elkaar erin, dat zie je echt niet vaak.

Onder de bezielende leiding van voormalig kampkok Vincent werd een maaltijd opgewarmd: Chicken Tonight van het Aldi huismerk. Uiteraard ging alles op en daarna werd er ook nog afgewassen door de mensen die een theedoek hadden meegenomen. Daarna weer wat spelletjes en natuurlijk de uitreiking van de Posermen Awards 2006. Er waren maar weinig prijswinnaars mee (misschien een vereiste voor volgend jaar: als je niet eens de moeite wilt nemen om je prijs in ontvangst te nemen, dan geven we het wel aan iemand die het wel waardeert), maar dat mocht de pret niet drukken. Ondank het feit dat op de Stempagina bij elke categorie stond vermeld wat het betekende wist Jolice niet wat het allemaal inhield. Onbegrijpelijk dat zo'n iemand op de gedeelde derde plaats eindigde bij de vraag 'Wie is het slimst' van de vrijdagavond ervoor!

De Lama's
Vincent had een spelletje bedacht om ons bezig te houden: iets van de Lama's. We begonnen met het Moordspel waarbij een deelnemer met gebaren aan zijn groepsleden duidelijk moest maken wie er vermoord was, waar en waarmee. Dit ging niet altijd van een leien dakje. Het spel daarna, 'Antwoorden met een antwoord' was ook erg lastig. Patricia kwam helemaal los toen ze in de Dark Room was: "Was jij net niet met mij in de dark room?" Waarop Pim antwoordde: "Lijkt jij dat net zo sterk als mij?". Met een vraag geantwoord! Het spel Doventolk (een gesprek tussen twee personen uitbeelden) was te moeilijk voor ons, dus helaas kwam dat niet helemaal vlekkeloos door.

Hakkuh
Uiteindelijk staat de zaterdag, en dus eigenlijk het hele weekend, in het teken van de zaterdagavond: hakken in een lokale foute disco. Fabian praat er het hele jaar over ("Beilen was echt cool, lekker dansen op de bar"), maar toch gingen zowel Jacco en Seppo voortijdig weg. Dezelfde avond was er ook een maansverduistering. Op de parkeerplaats bij de dikso keken we nog even, maar opeens vonden sommigen het mooi geweest en gingen naar binnen. Vijf minuten voor de volledige verduistering! Het zal de jonge/zich-jong-willen-voelen generatie wel zijn die haar aandacht niet al te lang kan vasthouden. Voor de liefhebbers die het hebben gemist: het was best mooi om te zien.

In de disco was het après-ski avond. Het zal vast niet veel anders zijn geweest dan normaal: foute, Nederlandstalige muziek waar je lekker op kon breakstylen (of heet dat anders?). Uiteraard was er weer iemand jarig, deze keer werd Debby 19! We werden zelfs nog omgeroepen ("Zijn er nog mensen uit Hoofddorp? Tjonge, dat is wel ver weg") hetgeen leidde tot luid gejuich onder ons. Opeens werden er weer gejuicht door enkelen van ons: Thijs en Rik G waren er! Ze waren dezelfde dag teruggekomen uit Frankrijk en waren meteen doorgereden naar The Break om lekker te dansen. Sommige dingen zijn onbegrijpelijk ...

Fabian praat al anderhalf jaar over niets anders dan de disco in Beilen. Daar deed hij namelijk net alsof hij nog jong was (samen met nog enkele andere, al wat oudere, atleten) en ging op de bar dansen. Ook hier in 't Harde werd op de bar gedanst: 'geile wijffe' stonden te swingen dat het een lieve aard had. We wilden bankbiljetten om hun string vouwen, maar daar konden we niet echt makkelijk bij. In Amerika is dat ook een stuk goedkoper, want daar heb je één dollar biljetten, hier in Europa wordt het meteen 5 euro. En zo mooi waren ze nou ook weer niet ('de meisjes zijn hier horken', aldus Jody en Maaike)! Uiteindelijk hebben we ze maar een volle buskaart gegeven.
Anyway, op een gegeven moment klommen er twee mannen op de bar om te gaan dansen. Meteen ging de muziek uit: "Er mogen geen mannen op de bar dansen, anders gaat de muziek uit!", riep de dj. Fabian's kans was dus dit jaar (gelukkig) verkeken!
Net als in The Ling deden we ook hier het licht uit en om een uur of half vier gingen de meesten slapen.

Zondag
Na de traditionele gebakken eieren met een plakje kaas op zondagochtend werden we nog even aan het werk gezet door Maaike: in vier groepen werden diverse spelletjes gespeeld. Het begon met 'Wie ben ik' en het duurde vrij lang voordat iedereen wist welke AVH atleet hij/zij was. Daarna spelletjes als 'Balonnen kapot trappen', 'Memory', 'Watjes blazen' en 'Ezeltje Dartje'. Wouter S zat in een heel goed team voor Memory, want "we hebben vier mensen die dat goed kunnen", aldus Wouter S. Uiteraard werd zijn team met de grond gelijk gemaakt door het team met Jody, Sophie, Hans en Pim. Grootspraak wordt altijd gevolgt door een val!

Helaas was er niet genoeg tijd en zin meer om het 'Wie ben ik' spel door iedereen te laten spelen, want Jolice vroeg erom, na drie ronden enorm irritant en betweterig gedrag, om 15 minuten lang te worden afgezeken vanwege haar 'verschrikkelijk domme antwoorden'. Helaas kwam het niet zover. Toch viel het op, dat ze, ondanks haar grote mond, het plakje ontbijtkoek niet echt snel naar binnen gewerkt kreeg!

En weer naar huis
Na de overwinning voor de overmoeibaar fanatieke Jody en haar team was het tijd om op te ruimen en weer naar huis te gaan. Het was een leuk en vermoeiend weekeinde geweest.

Een groot verschil met voorgaande jaren was, dat er ook op vrijdagavond en zondagochtend een programma was. Dat was een stuk leuker, dan alleen maar een beetje hangen en chips naar binnen werken. Door iedereen bij de spelletjes te betrekken ga je ook eens met wat andere mensen om en wordt iedereen gedwongen om een beetje sociaal te doen. Een grote pluim dus voor de Jeugdcommissie en de bedenkers van de spelletjes!

Alleen jammer dat er bijna geen snoep was ...