www.posermen.com - verslagen

The Posermen going German

Een traditie is er om in ere te houden. Sinterklaas, kerst, de MPM en natuurlijk ook het hakken in Bochum. Omdat we toch in de buurt zijn gaan we ook al jaren naar een indoorwedstrijd in Dortmund de volgende dag. Uiteraard zijn er ook atleten die wat minder sociaal zijn en pas op zondag naar de wedstrijd reizen. De vraag is natuurlijk of dat een positieve uitwerking heeft op de prestaties. Aan het einde een evaluatie.

De reis
Zaterdagochtend: Eiland 8 (de gekste!) heeft afgesproken in Amstelveen. Seppo heeft een huurauto tot hij zijn vette Audi A4 (donkergroen, 1.9TDI met 130pk, dus waarschijnlijk zowel de T, de D als de I rood) krijgt. Het blijkt een Ford Fusion te zijn; ach, er zijn ergere dingen op de wereld. Het regent zoals het de laatste tijd altijd regent, maar eenmaal in Duitsland wordt het droog. We hebben om 14.00 uur afgesproken bij het Bergbaumuseum. Onderweg waren we de De Jacco’s (met Vincent en Ivo R) al tegengekomen. Fabian en Ozzy (+ Simone + Martin) komen wat later. Omdat we in Duitsland zijn MOET er BIER gekocht worden. Op zaterdag gaan de winkels vroeg dicht, dus we moesten opschieten. Het rare is, dat er enorm veel bierwinkels zijn, maar de Aldi verkocht het gewoon niet! Jacco, Rob en Ivo R moesten dus een andere winkel opzoeken, hetgeen lukte. De anderen zaten te klagen: “Ze kunnen ook geen dag zonder bier”, en laadden de Breezertjes, Champagne, cassettebandjes, sportdrank, chocopasta en snoep in hun tassen.

Om exact 14.00 uur kwam Fabian aan (leer Duitsers pünktlichkeit kennen) en konden we het museum in. Intussen was het begonnen te regenen. Het museum is het grootste mijnmuseum van Europa, maar dat is natuurlijk geen garantie voor een interessante tour. Ondergetekende vond er in ieder geval niet zoveel aan. De outdoor-toren van 62 meter hoogte was op zich leuk, bij 20 graden en droog weer waarschijnlijk nog leuker. [plaatje]

Om nog even op te warmen gingen we een café in. De mannen gingen aan het bier, de vrouwen (en Pim) aan de thee en een lokalgast stond te swingen aan de bar op de door ons gekozen nummers uit de Jukebox. Reuzegezellig allemaal, een hoop zinloos gefotografeer [plaatje] en na een tijdje gingen we op weg naar het hotel. Als wij daar komen, dan zit het altijd vol met voetballertjes uit de regio, zo ook nu. We hadden dus de laatste kamers en sommigen moesten, al dan niet tegen hun wil, in een 2-persoonbed. Op de kamer van Rob en Ivo R werd het bier aangerukt en het weekend was begonnen! Simone dacht: “Als ik toch met een hoop nerds wegga, dan neem ik gewoon iets mee om ze zoet te houden”. En dat lukte! Ze had een soort kubus mee, waarbij de blokjes met een touwtje aan elkaar vast zaten. Sommige kon je ze alleen per 2 en andere per 3 draaien. De eerste avond lukte het niemand om het voor elkaar te krijgen …

Eten en kegelen
Na de nodige biertjes (en het overhandigen van de autosleutels aan mensen die niet gedronken hadden) gingen we eten in ons stamrestaurant: een gelegenheid in Herne. Vorige jaren was het altijd redelijk rustig, maar dit jaar was het opeens helemaal vol. Op één zaal na: de kelder. Daar wilden ze ons wel kwijt, verder was er ook geen plaats. Daar aangekomen bleek het een kegelbaan te zijn met een hoop TL-buizen. Iedereen die zich niet had op gemaakt, werd keihard op de feiten gedrukt in dat harde witte licht. Gelukkig hadden we, behalve een hoop IT’ers, ook wat andere lieden mee die er 2 konden saboteren. Eerst keken we nog enigszins schuchter naar de kegelbaan, maar nadat de eerste biertjes gebracht waren [plaatje], waren sommigen niet meer te houden! De een gooide de ballen nog harder in de goot dan de ander. Om een of andere reden vonden de serveersters het allemaal goed en zeiden er helemaal niets van. Voor de 2e ronde bier kwam was de competitie al halverwege, gewonnen door Ivo R. Daarna won Ozzy en daarna, in een dramatisch en tegelijk heroïsch verlopen eind, werd Pim gehuldigd als kampioen.

Intussen was het eten ook gebracht. Dat was zoals je het in Duitsland kunt verwachten: veel, vet, varkensvlees en toch best te eten. Bij het betalen was het natuurlijk weer een chaos: de mensen die het meest gegeten en gedronken hadden wilden de kosten gelijk verdelen en die ene die minder gevroten had natuurlijk niet. Uiteindelijk bleek er een (historische) 20 euro teveel betaald te zijn! Ivo H kreeg die in bewaring voor de McFlurry bij de MacDonalds naast ons hotel. Daar hebben ze andere smaken (Bounty, Daim en Milka Aardbei) dan in Nederland, een ware traktatie voor de tong en de lovehandles. Overigens waren de serveersters enorm blij dat we geweest waren, we kregen na afloop zelfs een drankje van het huis! De rijders konden die natuurlijk niet nemen, dus offerde een Ivo zich maar weer op.

Na het ijsje was het natuurlijk tijd voor Deutschland Sucht Den Superstar. Vorige week was onze favoriet Judith er al uitgeknikkerd, nu was het de beurt aan de favoriet van Fabian: Aïda. Niet iedereen was even enthousiast over DSDS, maar degenen die keken hadden diepe, emotionele gesprekken tussendoor. Zo blijkt Fabian van blond met … te houden, Ivo H van donker met … en Pim van donker met iets minder …. Quote van het weekend was van een niet nader genoemd blond meisje van een Eiland: “Ik val niet echt op iets bijzonders”.

Hakken
En toen … naar de Ballerman 6! Het duurde even om de auto kwijt te raken, sommigen zijn daar bedrevener is dan anderen (ieder zijn onderdeel, laten we maar zeggen), maar toen stonden we ook voor de ingang. In Duitsland is alles wat strakker georganiseerd en kleden de mensen zich ook beter, dus sportschoenen zijn niet toegestaan. Zoals altijd was er ook nu weer een reden om niet iedereen naar binnen te laten en die reden heette (verrassend) Vincent! Naar de Challenge gaat hij met zijn zakmes, naar de Ballerman 6 met zijn sportschoenen [plaatje]. Uiteindelijk heeft Ozzy al zijn charme en Duits moeten inzetten om hem naar binnen te lullen, maar het lukte. Er was een après-ski party aan de gang, echt enorm gezellig [plaatje]. Er werd snoep en speelgoed uitgedeeld, echt voor ieder wat wils. Deze tent was beduidend beter dan de Oberbayern van vorig jaar: jongere mensen (onszelf niet meegerekend), betere muziek en iets groter. Ozzy had zijn fototoestel meegenomen en fotografeerde voornamelijk kleine eskimomeisjes [plaatje]. Fabian kreeg nog een lapdance van drie Mädel, het was een leuke avond. Zeker ook voor Ivo R, die we alleen bij de ingang hebben gezien en daarna zijn eigen weg ging.

De wedstrijd
De volgende ochtend bleek, dat sommigen van ons toch wat ouder worden of gewoon wat minder goed tegen bier kunnen dan ze ons en henzelf willen laten geloven. Fabian had nog uren wakker gelegen, omdat SP de kubus van Simone wilde oplossen. Zijn conclusie: onoplosbaar. Een boute uitspraak, zeker omdat hij gewoon als kubus uit de verpakking was gekomen. “Hij kwam waarschijnlijk alleen optisch als kubus eruit”, weerspraak SP. Niemand was het met hem eens, ondanks zijn uitgebreide toelichting op zijn theorie. “Ik ga het gewoon op de computer programmeren om tot de oplossing te komen”.

Op naar de hal in Dortmund, het op een na laatste onderdeel van de reis. Simone, Maaike, Vincent en de Pivo’s deden niet mee, de rest wel. De prestaties zijn natuurlijk niet echt interessant op hier op te noemen, maar een enkele mogen niet onvermeld blijven. Dennis Bonam liep een uitstekende 200m. Dit leverde zijn vader de prijs voor de meest indrukwekkende prestatie van de dag op: een fles Duitstalige Champagne. Hij won nipt van Rob, die het clubrecord verspringen verbrak tot 6.17 meter. Rob is blijkbaar de enige die beter wordt van een avond veel bier en een nacht weinig slaap. Derde werd Rik, die zich uitstekend beheerste toen hij, en drie anderen, struikelden over een halve zool die opeens de baan opliep. Hij bleef uiterlijk kalm, waar sommigen van ons die gast finaal de hal hadden uitgeslagen. Een voordeel: het hele voorval is opgenomen op video, dus hij kan er nog heel vaak naar kijken. Ook Kevin is in vorm: 2.11 op de 800m is, zeker voor een sprinter, een meer dan acceptabele tijd. Misschien tijd voor een afstandsswitch?

Jacco was bijna de grootste verliezer van de dag: hij verloor één clubrecord (kogelstoten) aan Roel. Zijn CR op de 60m horden bleef staan, omdat Martin een horde raakte (als hij al harder liep). Met zijn grootspraak vorige week past hij in ieder geval prima bij de Posermen. Grootste verliezer was Seppo: zijn 200m was al niet best (25.51), maar zijn kogel sloeg werkelijk alles: 8.98 meter!! Daarnaast had hij ook nog een auto die stuitert op de weg en af en toe een eigen wil heeft, genoeg reden voor deze kwalificatie.

Ivo H ging nog in discussie met iemand. “Tjonge, dat je een Ajax-shirt draagt is tot daar aan toe, maar met Escudé achterop”. “Hoezo, mag dat dan niet?”, vroeg een begeleider van team. “Van wie ben jij dan een fan?” “Haarlem natuurlijk! En niet alleen fan, maar ook supporter. Dat is wat anders dan mensen uit Deurne met een Ajax-shirt …” en de goede man taaide volledig af. Gewonnen!

Iets van een geheel andere orde: na de 60m gingen de Pivo’s en Maaike buiten een wandeling maken. We gingen naar het kerkhof, dat is evident. Om er nog iets van te maken zochten we naar mensen die meer dan 100 waren geworden. Een schier onmogelijke opgave in het Ruhrgebiet, maar we vonden wel andere opmerkelijk dingen: graven met namen van mensen die nog niet dood waren, van mensen die nog niet eens geboren waren (althans, er stond geen geboortejaar) en zelfs van iemand die in 1886 geboren was, maar nog niet dood was! Zijn 113 maakt hem tot een van de oudste mensen ter wereld.

Conclusie
Het was weer een leuk en gezellig weekend. Alle vooroordelen zijn weer bevestigd, nieuwe mensen passen zich moeiteloos aan hun omgeving aan en alle thuisblijvers hebben weer ongelijk gekregen. Jammer was, dat we geen tijd hadden om het laatste Dieter Bohlen boek te kopen, misschien maar beter ook. Geen trofeeën dit keer, de mensen die het verdienden zijn al genoemd.

Zoals in het begin beloofd een evaluatie over de prestaties afhankelijk van de aankomstdatum in Duitsland. Van de groep die op zaterdag al kwam deden er 6 niet mee, haalden er drie geen (echt) goede prestaties en 2 redelijk tot goede. Van degenen die op zondag pas kwamen presteerde eigenlijk iedereen redelijk tot goed.
Conclusie mag dus zijn: als je goede prestaties wilt, dan moet je pas op zondag komen. Wil je daarentegen een leuk weekend en een lekker ijsje, dan moet je op zaterdag komen.