In het weekend van 6/7 juli was het weer zover: de jaarlijkse Moerdijkse Ploegenmeerkamp. We waren, net als vorig jaar, met drie ploegen vertegenwoordigd: ‘Lake Harlem All Stars’ (Jody, Debby, Jacco en Pim) en ‘Revenge of the Posermen’ (Maaike D, Janine, SP en FE) in de gemengde competitie en ‘Als ik ff train’ (Vincent, Rob, Rik, Hans, Freek en Ivinho) bij de heren. Alle teams waren voorbereid om optimaal te presteren, alleen het herenteam had niet getraind, maar als ze dat ff doen …

Biertje op het dorp
Vrijdagavond is traditioneel de belangrijkste avond, dan gaan we een biertje vatten in een plaatselijke horecagelegenheid. Voor we vertrokken werden we opeens aangesproken door wat tegenstanders. Ze wilden weten wie er vorig jaar had gewonnen, want ze waren er van overtuigd dat zij dit jaar zouden gaan winnen. Zij hadden aan het NK meegedaan en waren daar tweede en derde geworden! Volstrekt niet onder de indruk zeiden de Lake Harlem All Stars dat zij hadden gewonnen. "Maar jullie zien er helemaal niet goed uit!" was de reactie die hen, niet voor het eerst, ten deel viel. Dat zouden we nog wel eens zien!.

In het dorp gingen we natuurlijk eerst even Photoplayen en daarna meteen door naar een naamloos café. Toen de ons beloofde Rammstein noch Metallica gedraaid werden gingen we ons vertier maar zoeken in de plaatselijke hakbar, Capri genaamd. Hier werd ons duidelijk dat in Zevenbergen het slechtste van twee werelden verenigd wordt: gabberinnen en dames met een Bourgondische inslag. "Het eten is hier goed in Brabant", aldus de in Brabant woonachtige FE, de rillingen zag je over zijn rug lopen. Toch was het best aardig en hebben vooral Hans en zijn kornuiten zich opperbest vermaakt.

De volgende ochtend was het moeilijk opstaan. FE had in zijn auto geslapen, alwaar hij een alternatief bed had gebouwd. De rest van de atleten ‘sliep’ gewoon in een tent. Wederom werd duidelijk, dat als je dit vanaf je jeugdjaren wat vaker doet dan kun je hier gewoon tegen. Verwende jongetjes staan helemaal brak op, al kan dat ook aan de drank liggen.

Presteren
Vandaag moest er gepresteerd worden. De 100m werd verdienstelijk begonnen, zeker voor het heren team. Hans liep bijna een PR in 11.58 (helaas was de wind 2.1 m/s) en ook Freek liep een PR in 12,72. Bij het kogelstoten werd matig gepresteerd tot FE inzag dat hij met weer een 9.30 niet thuis kon komen: in zijn derde poging kwam hij tot een, voor zijn postuur, ongeloofwaardige 10.48!! Het is dat er twee anderen bij stonden, anders had natuurlijk niemand het geloofd. Hoogspringen was als vanouds redelijk, al wilde iedereen wel wat hoger springen.

Bij de eerste tussenstanden werd al meteen duidelijk, dat de Lake Harlem All Stars het moeilijk zouden krijgen om wederom te winnen en de Revenge of the Posermen zouden alles uit hen moeten halen om teams als ‘Familie van Haile Gebreselassie’ achter zich te houden. Bij de mannen ging het verbazingwekkend goed, hoewel: die gasten zijn gewoon goed, zeker als ze ff trainen.

Aan het einde was de 400m. Echt goede atleten waren er niet, dus was deze afstand bijna een prooi voor Pim die met 51.45 net Hans aftroefde (51.62). Iedereen zat er doorheen, maar toen kwam de Zweedse estafette nog. Het herenteam was ontketend en won die afstand met 4 seconden verschil, in 2.06.

Inhaalslag
De Lake Harlem All Stars hadden 5 punten achterstand op die schrale gasten uit Breda (‘It’s all in the mix’, een matig naam natuurlijk), maar gelukkig kwamen toen de ludieke onderdelen, waarop zij vorig jaar de gekroonde koningen waren. Het eerste spel, het eierwippen, was een spel waarover de organisatie niet over had nagedacht, want alle eieren gingen stuk (gek hè). Daarna maar iets anders verzonnen, de eieren mochten achterovergegooid worden. Vele hilarische momenten volgden.

Hoewel ze vorig jaar nog het speermikken wonnen, was het mannenteam nu niet in vorm. De Lake Harlem All Stars waren dat wel, al moest daar nog wel even over gediscussieerd worden met de jury ("iedereen stapte over de lijn. Anders gooi ik wel over"). Jacco gooide meteen in de roos en het team eindigde met 49 punten derde overall. Ook bij de loopsprongen ging het team creatief met de regels om en legde deze vooral in hun eigen voordeel uit. Een tweede plaats was hun deel. Door deze inhaalslag eindigde de Lake Harlem All Stars als eerste met maar liefst 6 punten voorsprong! Ook het mannenteam stond hoog, 4e van de 25. De Revenge of the Posermen stond op een 7e plaats, zeker niet onverdienstelijk.

Het Ongeluk
Zoals bekend kunnen de Posermen niet iets organiseren of ergens aan meedoen zonder dat er iets gesloopt wordt, materiële dan wel immateriële zaken. Bij het laatste ludieke onderdeel, Ren je rot, gebeurde het onvermijdelijke: iemand werd gewond en moest de strijd staken. Dit maal was het de beurt aan SP: bij een vraag wilde hij als eerste in het vak van het juiste antwoord zijn en probeerde daartoe een sliding te maken. Je kon duidelijk zien, dat hij nooit buiten een zaal had gevoetbald, want het gras was te droog voor een sliding. Na een meter blokkeerde zijn voet dan ook en sloeg hij over de kop en landde op zijn schouder. "Au", dacht hij en inderdaad: sleutelbeen gebroken. En nog erger: hij was niet als eerste in het vak en zelfs het antwoord was fout! SP ging naar het ziekenhuis en kwam er met een mitella vandaan, einde weekend voor hem. Hij ging ’s avonds maar naar huis en Ivo, de enige toeschouwer, bracht hem. Hij was ook gewond geraakt, tijdens een loopje in baan 7, toen er opeens, vanuit het niets, een prullenbak op de baan stond! Au!!

Iedereen was zeer begaan met het lot van SP (met dat van Ivo iets minder), maar we konden gelukkig wel de geruchten die de ronde deden enigszins ontkrachten: zijn botten staken er niet uit, hij was niet bijna dood geweest en hij bloedde ook niet dood. Dat van die tunnel en het mooie witte licht aan het einde ervan kunnen we bevestigen noch ontkennen. Wel moet hij 6 weken rust houden en dat kwam eigenlijk niet zo goed uit, want hij zou de dinsdag erna naar Alaska op vakantie gaan. Helaas!

Hakken!
’s Avonds was de onvermijdelijke feestavond. Er was een artiest, een zeer slap aftreksel van de bekende West-Brabantse zanger Huub Hangop (bekend van de hits ‘Ik wil ook zo’n broek met van die zakken aan de zijkant’ en ‘Je wordt weer vent in de shoarmatent’). Hans en consorten hadden dit meteen door en gingen naar de techno-avond in de Capri. De rest ging lekker swingen op de feestavond. Later schenen Rob en Ivinho ook naar de Capri te zijn gegaan, maar ze zijn daar nooit gesignaleerd. Wel werd er de volgende ochtend een drol gevonden in de pisbak in het toilet, maar een relatie hiertussen kon niet bewezen worden.

Weer wat atletiek
De volgende ochtend stonden de meesten mogelijk nog brakker op dan de vorige ochtend, behalve FE: hij had heerlijk geslapen op zijn ‘bed’, dat beloofde wat voor het hinkstapspringen. Sommigen wilden opeens niet aan hun (sociale) verplichtingen voldoen en deden enkele onderdelen niet. Ivinho was intussen gekocht door ‘Revenge of the Posermen’ van ‘Als ik ff train’. Hij nam SP’s onderdelen over, behalve de horden. FE was een goede vervanger en won zelfs bijna van Freek die een PR neerzette (21.76 om 21.80). Vincent durfde zijn absurd witte benen niet meer te tonen en liep de rest van de dag in zijn lange AVH-pikbroek. Toch evenaarde hij zijn PR bij polshoog, 3.22. Het discus ging weer ouderwets slecht, waar niemand zijn gebruikelijke niveau haalde. De voorsprong van de Lake Harlem All Stars slonk en werd omgezet in een achterstand van 6 punten. Wel werd er gewonnen bij het verspringen, waar Jody won met 5.06!

Op de 1500m mocht Pim als eerste aan de bak. Hij nam brutaal de leiding, maar werd na 250m voorbijgestreefd. Het tempo werd daardoor volledig gedrukt. Na een eerste rondje van 76 volgde er een van 80 (!). Dat was te gortig, dus hing hij zelf maar weg. Een rondje van 70 volgde om de vervolgens de laatste 300m in 51 eindigen. Een PR in 4:40.56 was het resultaat. FE maakte een einde aan zijn traditie door de 1500m op een meerkamp niet in 4:38 te lopen maar in 4:26. Rik liep ook een PR in 4:15, tevens de snelste tijd van de dag.

Het was weer tijd voor de ludieke onderdelen. Het eerste, blikwerpen, was niet echt een succes, want er was bijna geen team die iets omgooide. Revenge of the Posermen trok zich daar niets van aan en gooide een baanrecord met 7 blikken. De Lake Harlem All Stars gooide er 3 om, maar de jury vond dat Jody en Debby over de lijn waren geweest. Het lukte het team om de ambtenaar om te praten en uiteindelijk kregen ze hun (verdiende) 3 punten. En die waren nodig! Het herenteam gooide helaas niets om.

Bij het polstokringsteken verging het de All Stars wat beter, ze hadden de beste tijd (ook hier werden de regels niet overtreden, in ieder geval kon niemand het bewijzen).

The end
Het was ongemeen spannend in de top van het klassement, want ‘It’s all in the mix’, de concurrenten, stonden slechts 2 punten voor! Atletieken konden ze wel, maar bij de andere onderdelen zakten ze volledig door het ijs.

Het laatste onderdeel, de kabouterrace, leverde dubbele punten op, dus alles was nog mogelijk. Jody was de eerste loopster. Nadat zij de kabouter had gedropt stormde ze op de zandbak af. Daar waren al twee dames die onder het zeil vastzaten, ze stonden links en rechts. Ze kon er dus precies tussendoor en kon zich nog een beetje afzetten op hen! "Sorry!" Daarna liep ze geweldig door en gaf ze het lintje door aan Jacco. Met een vliegende vaart zette hij de achtervolging in op DAK. De concurrenten stonden intussen op de 4e plaats! Jacco haalde uiteindelijk die Dakker in en stond eerste. Debby ging ook als een bezetene weg. DAK zette drie mannen in en de dame was al geweest. Toch hield Debby goed stand en eindigde nog net achter DAK. De laatste loper, Pim, ging meteen achter hem aan, maar het lukte hem niet om de schade in het eerste deel al in te lopen. Intussen stond de concurrent nog steeds 2 plaatsen achter, maar hun slotloper was een snelle en die haalde iemand in en liep dus derde. Aan het einde moet Pim de kabouter pakken, maar hij kreeg hem niet goed mee en kon niet meer winnen, hij eindigde als tweede. Derde werd dus ‘It’s all in the mix’. Dat betekende, dat de teams precies gelijk eindigden! Helaas had het andere team meer onderdelen gewonnen en mochten zij de hoofdprijs winnen. Wel mogen ze een jaar lang tegen de naam ‘Lake Harlem All Stars’ aankijken! Het andere team, Revenge of the Posermen, eindigde uiteindelijk op een zeer verdienstelijk 5e plaats, door een goede tweede dag en een zeer acceptabele Kabouterrace.

Het herenteam ging bij de estafette nog één keer volle bak. Rik liep erg sterk, zeker toen hij de kabouter had gedropt, Hans liep hard als altijd, Rob ook (ook met de pop) en Vincent had intussen zoveel voorsprong, dat hij niet, zoals vorig jaar, met een hordesprong over de steeple hoefde (ging ook wat lastig met een zware kabouter op je nek). De rest van het team deed dat natuurlijk wel! Uiteindelijk eindigden ze, op slechts 5 punten van de nummer drie, op de vierde plaats. Een meer dan uitstekende prestatie, al hadden ze graag op het podium gestaan.

Bij de prijsuitreiking kwam natuurlijk weer een of andere wethouder om de hoek kijken om de prijsuitreiking te verrichten. Hij vond het nodig om alle dames drie (!) keer te zoenen, Jody en Debby zaten al te griezelen bij het vooruitzicht en Maaike D had eindelijk een reden om blij te zijn niets te hebben gewonnen. Wij dachten, dat hij dit deed omdat zijn vrouw net bij hem weg was, maar dat konden we niet bewijzen (wat natuurlijk niet wil zeggen dat het niet waar is). Het bloemetje van de dag ging naar de moeder van Jody, omdat zij haar spullen had opgeruimd, althans dat hoopte ze.

Conclusie
Het was weer een gezellig weekend waarin wederom enkele Posermen-vooroordelen werden bevestigt:

• De eerste avond voor het begint is de belangrijkste en leukste
• Er wordt heel veel gedronken (door een paar mensen althans)
• Er wordt altijd wel iets gewonnen
• Er is altijd iemand die gewond raakt
• Er wordt altijd iets gesloopt
• Er wordt altijd wel ergens een Photoplay All Time Highscore gezet