Moerdijkse Ploegemeerkamp 2006

Tjonge, wat kan de tijd toch vliegen: zo doe je mee met de MPM 2005, zo is het alweer tijd voor de editie van 2006. Dit jaar was het tegelijk met het NK Junioren AB, dus sommige atleten gingen liever naar Bergen op Zoom dan naar Zevenbergen. Zelfs het aanmoedigen schijnt daar leuker te zijn!
Desondanks hadden we drie teams weten te formeren: het herenteam Cry Babies (met Rik, Rob, Hans, Ivo H en begeleider Vincent) en de gemengde teams Beauty & The Nerd (Jody, Maaike, Debby, Martin, Fabian en Pim) en Walk of Fame (Daniëlle, Elvira, Denise, Wouter H, Freek, Thijs en begeleidster Tamar). Het thema was Hollywood, vandaar de naam Cry Babies.

Enkele probleempjes vooraf
Het herenteam wilde voor de winst gaan. Na het genante optreden bij de prijsuitreiking van vorig jaar ('Bonobo's dragen geen schoenen', aldus een overmoedige Jacco alias Straatkat) wilden ze geen enkel risico lopen en gewoon een podiumplaats behalen. Ze moesten dus van de wat mindere atleten zien af te komen. Rob had een goed plan: "Ik voer Jacco gewoon dronken met een paar biertjes, desnoods met behulp van Jaron, dan valt hij vast wel met zijn fiets, want dat doet hijwel vaker dit jaar." Het plan lukte, met een paar schaafwonden en een klapband voor Jacco als gevolg. Zijn pijnlijke enkel werd hem uiteindelijk fataal.

Er was er echter nòg eentje die verwijderd diende te worden: Ivo R. Met wat geluk had hij zelf besloten om niet mee te doen. Zijn afwezigheid is nog altijd in nevelen omhult, dus daar kunnen we weinig over vertellen. Zijn vervanger was snel geregeld: Ivo H alias Moby. Hij heeft dezelfde naam en kan buigen op een veel succesvoller verleden dan zijn naamgenoot. De heren waren er klaar voor!

De dames wilden, net als vorig jaar, vol voor de winst gaan, maar omdat het NK tegelijk was dit jaar konden ze niet in hun sterkste opstelling komen. Uiteindelijk namen ze genoegen met nerds als Fabian, Martin en de toch wel iets vlottere en toffere Pim (ook wel bekend als 'de broer van Moby').

Op naar de Botox
Na het opzetten van de tenten en het nuttigen van enkele biertjes ging het gehele gezelschap even naar de feesttent. Daar kon je karaoken wat Thijs en Jody ook probeerden. Ze deden bijna alles goed, alleen het zingen in de microfoon lukte niet helemaal. Gelukkig maakte dat niet zoveel uit, de rest van de tent zong gewoon mee. Dat kon makkelijk, want het was een liedje uit de categorie 'Megoluhmuziek' (bij de mensen van onder de Moerdijk ook wel bekend als Carnavalsmuziek): Wolter Kroes met 'Ik heb de hele nacht liggen dromen'. En Fabian kende het helemaal uit zijn hoofd! Hoezo, niet ingeburderd? Rob en de Moby's deden natuurlijk niet mee: "Kom zeg, daar ben ik echt te hoog voor opgeleid".

Na een half uurtje gingen we op weg naar het bruisende centrum van Zevenbergen. Daar aangekomen bleek het erg heet te zijn, dus namen sommigen van ons een ijsje in onze stamsnackbar. Anderen hadden nog niet gegeten en namen wat hartiger dingen. Echt atletenvoer, dat konden we gebruiken dit weekeinde!

De wat jongere mensen en Fabian gingen daarna naar de Botox-bar. De rest ging op een terrasje zitten spelen met bierviltjes, tot vermaak van de rest van de gasten. Zeker als het niet lukte, dan moest er opgedrukt worden!

Die hele Botox-bar scheen trouwens volslagen k*t te zijn geweest, het enige wat ik daarover heb gehoord was van Rob en Moby: "Tjonge, wat een ballentent. Daar ben ik echt te hoog voor opgeleid. En te duur per uur".

De wedstrijd: zaterdag
Na de teampresentatie moesten de atleten aan de bak om de nodige punten bij elkaar te harken voor het team. De sprinters hadden geen geluk: er stond behoorlijk wat tegenwind. Een voordeel was wel, dat de wind best warm was, dus koud hebben ze het niet gehad. De snelste tijd was van Hans in 12.15, dus dat zegt wel genoeg. Opvallend waren de prestaties van Denise en Elvira: ze hebben meegedaan!

Ook bij het hinkstapspringen was er tegenwind. Dat verhinderde Rob niet om de beste seizoensprestatie neer te zetten: 11.79! Ook Fabian was op dreef op dit onderdeel met 11.33. Zijn beste prestatie sinds, pak em beet, 1988.

Bij de heren moest er nogal geschoven worden, omdat alle hoogspringers thuis waren gelaten. Het ging te ver om Moby te laten springen ("Daar ben ik dus echt te hoog voor opgeleid"), dus ging Rik maar. Na een paar pogingen in een luier te hebben gesprongen leek het hem toch maar verstandiger om die effe uit te doen. Prompt sprong hij een PR: 1.56. Dat leverde hem slechts één punt op, raar!

De 400m was ook een spektakelstuk. Eerst liep Jody een prachtig PR in 61.35, liepen Daniëlle en Denise (op eigen verzoek!) een 400m in respectievelijk 69.35 en 78.31 en daarna kwamen de drie gladiatoren in de arena: Fabian, Rik en Hans. Normaal lopen Fabian en Rik dezelfde tijd, maar dankzij zijn luier liep Rik een fractie harder: 53.04 om 54.67. Hans kwam nog wat inhoud tekort: 55.75.

Het speerwerpen van Elvira is trouwens ook vermeldenswaardig: 12.38! Debby wierp gelukkig, voor haar team, iets verder: 26.19 meter. Rob kwam tot slechts 42.96 meter, waarschijnlijk is hij gewoon iets te hoog opgeleid voor dat onderdeel.

Estafettes
De traditionele Zweedse estafette was dit jaar vervangen door een 4x200m. Vooraf was niet helemaal duidelijk of dat in het voordeel was van de AVH-atleten, achteraf bleek het niet zoveel uit te maken.

De heren (Hans, Rik, Rob en Moby) openden en liepen 1.39,xx. Ze liepen lang op kop, maar Moby kon op zijn gewone schoenen helaas de overwinning niet naar huis brengen. Wel liepen ze de 3e tijd overall.
Het gemengde team Beauty & The Nerd liepen uiteraard met drie mannen. Pim, Fabian, Martin en Jody liepen een zeer snelle 1.39,78, de snelste tijd van de gemengde ploegen!
De Walk of Fame (Freek, Daniëlle, Elvira, Thijs) liepen iets van 1.53. Waarom liepen daar niet de drie mannen?

Ludiek gedoe
Vroeger waren er zowel op zaterdag als op zondag ludieke onderdelen. Omdat dit nogal lang duurt had de organisatie besloten om alleen op zaterdag nog die onzin te doen. Vooraf leek dat niet in ons voordeel, maar uiteindelijk bleek dat we (volgens mij alle ploegen, al deed Walk of Fame het daar beter dan bij de atletiek-onderdelen) daar aardig wat punten hebben laten liggen.

Ze hadden weer hun best gedaan met onderdelen als 'Sponge Bob sponswerpen', 'Puzzel estafette race' en 'Marilyn Monroe's rokje laten opwaaien'. Dat spons gooien leek makkelijker dan het leek en ook het katapult werpen met een tennisbal was vrij lastig. De Walk of Fame speelde daar nog even vals door meer punten door te geven aan de jury dan ze werkelijk hadden, maar het zij ze vergeven. Tenslotte moest iemand de rol van de Straatkat overnemen!

Beauty & The Nerd had alleen op de puzzelloop gewonnen, dat was namelijk alleen hard lopen en een klein beetje nadenken. Niets technisch, dus dan lukt het meestal wel.

Na de eeste dag stonden de heren op de 3e plaats, de gemengde teams op de 4e (Beauty) en de 20e plaats (Walk of Fame). Dus iedereen boven verwachting!

Het feest of Breda
Uiteraard gingen Rob, Rik en Moby 's avonds naar Breda. Het feest in de tent was niet echt veel soeps (al zeg ik het zelf), wel bleef het daar nog lang onrustig.

De stoere mannen van het gezelschap hadden het erg naar hun zin in Breda. De precieze verhalen moet je maar bij hen zien los te peuteren, maar ik heb de woorden 'v*ng*r*n', 'een natte v*ng*r halen' en 'daar ben ik toch echt te hoog voor opgeleid' horen vallen.

De wedstrijd: zondag
's Ochtends vroeg was het natuurlijk weer tijd voor de echte bikkels: de hordenlopers. Normaal zou je verwachten, dat Moby zou lopen bij de heren, maar die taak had hij aan Rik overgelaten (Moby's achillespezen zijn hiervoor iets te duur per uur). Zijn luier had hij maar niet omgedaan en prompt verloor hij van Freek: 21.66 om 20.89. Martin liep ook, maar ook hij had nogal last van de flinke tegenwind (17.43).

Maaike wordt ook al een dagje ouder, want toen ze bukte om onder het hek door te gaan schoot het in haar rug. Ze moest alleen nog wel even hoogspringen! Tijdens het springen voelde ze gelukkig niet zo veel, dus haar 1.61 leverde een hoop punten op.

Ook vandaag hadden de springers wind tegen. Niettemin sprong Jody, zonder training, 5.18 meter ver. Rob kwam tot 5.69, met een tegenwind van 2.9 m/s! Ook Hans had tegenwind, dus sprong hij eerst 3.30. Gelukkig herpakte hij zich en kwam nog tot 4.86. Ook Elvira en Denise sprongen ver. Beiden behaalden een PR in respectievelijk 3.91 en 3.39, met een flinke tegenwind.

De 1500m is altijd een mooi onderdeel. Mensen in serieuze atletiek outfits nemen het op tegen mensen in ludieke pakken. Ook nu liepen er weer mooie figuren rond, zoals De Baron en B1 uit Bassie en Adriaan en een Cry Baby in een luier. Deze gast, Rik genaamd, liep een mooie tijd van 4.10,79. Fabian liep 4.26, Wouter H 4.41 en Thijs 4.59. Dat was langzamer dan Jolice op het NK, maar ook Thijs liep in een (gevulde) luier. Klasse, Thijs!

Bij het kogelstoten staan doorgaans de echte mannen. Ook nu was dat het geval. Rob kwam tot een 11.24, een afstand waar hij toch echt te hoog voor is opgeleid. Pim stootte 9.51 en eindigde daarmee zelfs in het linkerrijtje.

De afsluitende estafette
Alle punten waren opgeteld en het volgende bleek: de heren stonden op de 4e plaats met 4 punten achterstand op de nummer 3. Ze moesten dus winnen en die anderen mochten dan geen tweede worden, dan hadden ze nog kans op een podiumplaats.
Beauty & The Nerd stond vast op de derde plaats. De nummers 1 en 2 stonden te ver om in te halen, de nummer 4 te ver achter om hen in te halen.
De Walk of Fame kon nog maar liefst drie ploegen achter zich houden!

Walk of Fame was het eerst aan de beurt. Zonder Thijs, maar met Freek, Wouter H, Elvira en Denise liepen ze een zeer verdienstelijke race. Het mooiste was, dat Denise geen gewone sportschoenen had meegenomen (tot ongeloof van Fabian, maar vast ook van nog andere atleten), dus nadat Elvira had gelopen moest ze snel haar schoenen uitdoen en aan Denise geven. Nog net op tijd had ze ze aan, voordat ze moest lopen. Maar het was gelukt!

Beauty & The Nerd kon eindelijk de mannen weer eens vol inzetten. Voor de gewone onderdelen waren ze niet echt nodig geweest, maar voor zo'n estafette zijn ze natuurlijk wel handig. Martin begon en liep een goed rondje. Jody mocht het daarna opnemen tegen een hoop dames, die ze allemaal achter zich liet. Fabian liep daarna ongenadig hard weg bij de (vrouwelijke) concurrentie, zodat Pim als laatste loper alleen maar hoefde te blijven staan om te winnen. Hij liep echter alsof hij ook nog veruit de snelste tijd wilde lopen en uiteindelijk wonnen ze met zo'n 150 meter voorsprong. Veruit de snelste tijd!

Daarna was het de beurt aan de Cry Babies. Thijs nam de plaats in van Moby, die zijn achillespezen al genoeg had opgeofferd. Hans begon en nam direct de leiding. Echter, bij de zandbak was hij vergeten, dat niet alleen hij maar ook zijn estafettestokje onder het zeil door moest en niet eroverheen! Na een scrimmage verliet hij als 4e de plek des onheils en zette nog een enorme eindsprint in.

Thijs was de tweede loper en liep een zeer goede ronde waarbij hij zelf enkele, sneller uitziende atleten had ingehaald. Rob mocht daarna zijn kunsten vertonen. Hij begon voortvarend en liep al snel naar de koploper toe. Helaas kon hij het gaatje net niet dichten, daarvoor was hij net iets te hoog opgeleid. De wissel met Rik was ook niet optimaal, dus met een achterstand van ruim 20 meter moest hij beginnen. Intussen was het duidelijk geworden, dat de koplopers de directe concurrenten om de derde plaats waren! Er moest dus in ieder geval gewonnen worden, maar eigenlijk mochten die anderen dus geen tweede worden. Als een bezetene met een vervaarlijke blik in de ogen zette Rik de achtervolging in. Langzaam liep hij iets, maar na de zandbak op het rechte eind naar de 'Rocky Mountains' toe kwam hij echt dichtbij. Bij een afdaling gleed de koploper uit en kon Rik hem passeren (hij heeft hem NIET geduwd). Winst en de snelste tijd voor de Cry Babies!

Helaas was het niet genoeg, omdat ze slechts 2 punten inliepen waar het er 4 hadden moeten zijn.

De einduitslag
Na het inpakken van de tenten en tassen begaven we ons met zijn allen naar de prijsuitreiking. Het team Walk of Fame had hun doelstelling bereikt: meer dan 1 ploeg achter zich houden. Ze werden 18e, van de 21 teams. Dus maar liefst drie ploegen achter hen!

Beauty & The Nerd wist al dat ze derde waren geworden en dat was een goede prestatie. Het kostte de dames eerst wat moeite om hun wisseltrofee die ze vorig jaar bij de dames hadden gewonnen in te leveren, maar deze derde plek maakte veel goed. De mix van ervaring en talent, beauty en nerd was genoeg om tot deze prestatie te komen. Uiteindelijk bleek iedereen een Beauty te zijn (maar nerderig genoeg om tot het gaatje te gaan)!

De heren stonden in hun gewone outfits te wachten. Ze zouden nog wel even juichen, bij het horen van hun vierde plek. Maar wat gebeurde er nu? De vierde plek bleek voor een ander team te zijn, de Cry Babies waren toch nog derde geworden! Totaal onvoorbereid, zonder luiers en fopspenen moesten ze naar het podium om hun prijs op te komen halen. De verbazing was groot, de vreugde niet minder. Het bleek, dat het team dat tweede stond de etafette zo verknald dat, dat ze nog vierde werden. De onverwachtte prijzen blijken toch de mooiste ... komt die enorm hoge opleiding toch nog van pas.

En volgend jaar?
Wat er volgend jaar gaat gebeuren weet natuurlijk nog niemand, maar het lijkt er toch wel op, dat de Straatkat niet meer nodig is; Moby is een waardig vervanger! Of Rob nog meedoet is twijfelachtig, hij is er eigenlijk iets te hoog voor opgeleid.

Denise wil volgend jaar vast weer een 400 meter lopen, maar dan moet Tamar wel meedoen. Dus dan even niet in het glas dansen in The Challenge, dan gaat het vast goedkomen.

Of de dames volgend weer met de nerds samen willen werken ...

Opvallende zaken etc.
- Rob is voor heel veel dingen net iets te hoog opgeleid.
- De achillespezen van Ivo zijn erg duur per uur.
- De Botox-bar is nu definitief geen reet meer aan.
- In Breda kun je best een natte v*nger halen, desnoods spuug je er even op.
- Ook al doe je je jong voor, zo'n feestavond is toch echt alleen leuk voor de echte jongeren onder ons.
- Oscar heeft niet eens gebeld om te vragen naar onze prestaties, terwijl Jolice Fabian nog belde om haar eigen prestatie door te geven. En dat terwijl Oscar nog het record Zuurtje Zuigen heeft staan!
- Jacco 'Straatkat' de Ruijter hoeft niet meer terug te komen, die heb je alleen nodig voor de contest 'bruinste niet-neger', hoewel Thijs daar ook hoge ogen kan gooien.
- Waarom was Seppo mee? Hij heeft alleen maar met bierviltjes gespeeld en is op zaterdag om 12.30 uur naar huis gegaan. Je opa zou zich rotschamen, een echte Rus doet in ieder geval één onderdeel mee!

De awards
Toernooi Toerist Trofee: Elvira, voor haar 12.38 op speer. Rob stoot de kogel nog net niet verder. Overigens had Elvira zichzelf aangeboden voor deze prijs. Kennelijk heeft ie toch nog wat prestige.
Peter Blokker Award: Rob. Op elk onderdeel trekt hij namelijk hetzelfde gezicht: strak gespannen met zijn tong naar buiten.
Buford Bowl: Jacco, alias De Straatkat. Lijkt me duidelijk, een klapband met je fiets is toch geen reden om niet mee te doen?
Marijn Memorial: Ivo R, waar was hij nou? En waar was Sophie?
Ivo van der Horst Lintje: Moby zelf, zijn estafette tijd staat vast in zijn top 10.
Freek Nijbackie: Rik, voor zijn prestatie op de horden. Van Freek verloren!
Ozzy Oorkonde: Pim, hij deed alleen kogel om optimaal te presteren op de estafettes. Ook voor Fabian, want hij heeft speciaal het WK voetbal afgezegd bij Klinsi, om bij de MPM te presteren.
Jihad Plakaat: Rik, met afstand! Zowel het hoogspringen als het hordenlopen nam hij voor zijn rekening, alleen maar voor de punten voor het team. Als zijn trainer het maar niet hoort ...
Lekkere Prestatie Lollie: Deze is voor iedereen, we hebben allemaal onze doelstelling gehaald. We zijn allemaal winnaars!